Łagodzenie objawów PMS a witamina D3

kobieta w niebieskiej koszuli trzymająca się za brzuch
0
Udostępnij

Zespół napięcia przedmiesiączkowego to problem dotyczący zdecydowanej większości kobiet. Mnogość objawów oraz ich stopień nasilenia może skutecznie uniemożliwiać funkcjonowanie i wykonywanie zwykłych, codziennych czynności oraz obowiązków. Okazuje się jednak, że część z objawów można łagodzić lub nawet całkowicie wyeliminować.

Czym jest zespół napięcia przedmiesiączkowego?

Powszechnie znany jako PMS może dotyczyć nawet 90% kobiet. Z czego połowa z nich odczuwa uciążliwe objawy utrudniające codzienne życie. Pierwsze objawy PMS najczęściej pojawiają się około 16-18 roku życia. Najdotkliwsze i najbardziej uciążliwe objawy odczuwają kobiety między 20 a 30 r.ż. Stwierdzono, że kobiety cierpiące z powodu zespołu napięcia przedmiesiączkowego w późniejszym wieku doświadczają silniejszych objawów menopauzy. Objawy związane z PMS dotyczą wielu układów i pozornie mogą nie być ze sobą powiązane.

Objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego:

  • napięcie, depresja, drażliwość, znużenie,
  • migreny, bóle i zawroty głowy, zasłabnięcia,
  • ból pleców i stawów, obrzęk
  • nasilenie objawów astmy i alergii,
  • zapalenie zatok, ból gardła, chrypka,
  • infekcje pęcherza,
  • wzdęcia, gazy, zwiększone łaknienie,
  • nadwrażliwość oraz obrzęk piersi.

Nasilenie i występowanie objawów jest kwestią indywidualną. Część z nich może powtarzać się co miesiąc, a niektóre nieregularnie. Wyodrębniono nawet stan znacznie poważniejszy niż PMS. Jest to przedmiesiączkowe zaburzenie dysforyczne (PMDD) i występuje u około 9% miesiączkujących kobiet. Objawy obu zaburzeń są do siebie podobne jednak w przypadku PMDD są znacznie silniejsze i bardziej dotkliwe. Często utrudniają one życie na wszystkich płaszczyznach.

CZYTAJ  Witamina D – witamina życia?

Objawy PMS a witamina D

Na podstawie badań Amerykańskiego Stowarzyszenia Medycznego (American Medical Association) stwierdzono, że sposobem na złagodzenie dolegliwości jest osiągnięcie prawidłowych stężeń witaminy D w organizmie. Kobiety otrzymujące zwiększone dawki witaminy D w celu wyrównania niedoborów stwierdziły złagodzenie lub ustąpienie większości symptomów.

Do podobnych wniosków doszedł Bertone-Johnson. W swoim badaniu wykazał, że dzienne spożycie ≥100 IU (2,5 µg) witaminy D zmniejsza ryzyko wystąpienia objawów PMS. W badaniu przeprowadzonym w Polsce na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym wykazano, że w przypadku pokrycia norm na witaminę D objawy PMS pojawiają się rzadziej niż u osób z niedoborem cholekalcyferolu.

CZYTAJ  Naturalne źródła witaminy D

Witamina D wykazuje również pośrednie działanie na zmniejszenie ryzyka wystąpienia zespołu napięcia przedmiesiączkowego. W zapobieganiu i łagodzeniu objawów zarówno od strony psychicznej, jak i fizycznej skuteczny jest wapń i magnez. Witamina D poprawia wchłanianie tych składników mineralnych z pożywienia, co przynosi dodatkową ulgę kobietom w tych ciężkich dniach. Skuteczność współdziałania witaminy D oraz wapnia potwierdzono na Columbia University w Nowym Jorku.

 

Literatura:
  1. Bertone-Johnson E, Chocano-Bedoya P, Zagarins S, at al. Dietary vitamin D intake, 25-hydroxyvitamin D3 levels and premenstrual syndrome in a college-aged population. J Steroid Biochem Mol Biol 2010, 121: 434-437.
  2. Bertone-Johnson E, Hankinson S, Bendich A, et al. Calcium and vitamin D intake and risk of incident premenstrual syndrome. Arch Intern Med 2005, 165: 1246-1252.
  3. Ejsymont J, Zegan M, Michota-Katulska E. Wpływ spożycia witaminy D, B6, wapnia oraz magnezu na występowanie objawów zespołu napięcia przedmiesiączkowego. Probl Hig Epidemiol 2014, 95(3): 765-771.
  4. Khajehei M, Abdali K, Parsanezhad M, et al. Effect of treatment with dydrogesterone or calcium plus vitamin D on the severity of premenstrual syndrome. Int J Gynaecol Obstet 2009, 1059: 158-161.
  5. Milewicz A, Jedrzejuk D. Premenstrual syndrome: From etiology to treatment. Maturitas 2006, 55S: 47-54.
  6. Postępowanie w przypadku zespołu napięcia przedmiesiączkowego. Aktualne (2007 r.) wytyczne Royal College of Obstetricians and Gynaecologists: Med Prakt Ginekol Położ 2008: 6.
  7. Thys-Jacobs S, Starkey P, Bernstein D, et al. Calciumcarbonate and the premenstrualsyndrome: effects on premenstrual and menstrualsymptoms. Premenstrual Syndrome Study Group. Am J Obstet Gynecol 1998, 179(2), 444-452.
  8. Bertone-Johnson E, Hankinson S, Bendich A, et al. Calcium and vitamin D intake and risk of incident premenstrual syndrome. Arch Intern Med 2005, 165: 1246-1252.

Powiązane posty