Niepożądane skutki nadmiaru witaminy D

zmęczona kobieta
0
Udostępnij

Osoby ze stwierdzonymi niedoborami witamin często popadają ze skrajności w skrajność, maksymalnie zwiększając ilość przyjmowanych, niedoborowych wcześniej składników. Niestety więcej nie znaczy lepiej i takim podejściem można sobie zaszkodzić. Jak ustalić bezpieczną dawkę witaminy D, by nie dopuścić do nadmiernej kumulacji w organizmie?

Jak wybrać właściwe zalecenia?

Instytucje zajmujące się zdrowiem i żywieniem wydają oficjalnie zalecenia dotyczące dobowych dawek składników odżywczych, mineralnych oraz witamin. Dotyczy to zarówno jednostek krajowych jak i zagranicznych. Bardzo ważne jest powoływanie się na zalecenia opracowane dla dotyczącej nas populacji lub szerokości geograficznej. W przypadku witaminy D położenie ma bardzo duże znaczenie i wartości dla tych samych grup wiekowych mogą się znacznie różnic w zależności od zamieszkiwanego terenu.

CZYTAJ  Czym grozi awitaminoza i hiperwitaminoza witaminy D?

Żywność fortyfikowana witaminą D

W XX wieku wzbogacanie żywności w witaminę D było niezwykle powszechne. Dodawano ją do mleka, napojów, margaryn itp. W pewnym momencie dodawano ją nawet do kremów i mydeł.  Po zaobserwowaniu zwiększenia urodzeń dzieci z zaburzeniami rozwojowymi twarzy, nadzastawkowym zwężeniem aorty, upośledzeniem rozwoju psychoruchowego oraz hiperkalcemią zrezygnowano z tej praktyki. W wielu krajach zakazano dodatku witaminy D do żywności oraz ograniczono jej dostępność. W Polsce witamina D dodawana jest do margaryn roślinnych celem upodobnienia jej pod względem składu witamin do masła.

kobieta smarująca chleb masłem

CZYTAJ  Naturalne źródła witaminy D

Toksyczność witaminy D

Ze względu na możliwość kumulacji w organizmie wiele osób obawia się toksycznych skutków jej nadmiaru. Większość badań wykazała, że optymalne zapotrzebowanie na witaminę D, waha się w przedziale 30-50 ng/ml. Docelowe stężenie 25(OH)D w surowicy, w pełni zaspokajające zapotrzebowanie ludzkich tkanek zawierających receptor witaminy D (VDR), wynosi około 40 ng/ml. Na podstawie badań ustalono, że stężenie 25(OH)D w surowicy do 100 ng/ml jest w pełni bezpieczne dla większości dzieci i osób dorosłych. Przy takich wartościach objawy nadmiaru mogą pojawiać się u osób z nadwrażliwością na witaminę D (m.in. z idiopatyczną hiperkalcemią dziecięcą lub zespołem Williamsa-Beurena). Według The Endocrine Society toksyczność witaminy D jest niezwykle rzadka i dopiero stężenie 25(OH)D w surowicy sięgające co najmniej 150 ng/ml może wywołać objawy zatrucia. W Mayo Clinic w latach 2002-2011 wykonano ponad 20 000 oznaczeń 25(OH)D podczas ich analizy stwierdzono ok. 20-krotny wzrost liczby osób ze stężeniem 25(OH)D powyżej 50 ng/ml w ciągu trwania badania. Mimo wyższych stężeń witaminy D stężenie wapnia w surowicy było prawidłowe. Tylko w jednym przypadku stwierdzono hiperkalcemię. – u osoby, u której stężenie 25(OH)D wynosiło 364 ng/ml.

CZYTAJ  Kiedy konieczna jest suplementacja witaminą D?

W kolejnych badaniach stwierdzono, że wzrost stężenia witaminy D w surowicy krwi wiąże się ze zmniejszeniem ryzyka przewlekłych chorób. Jednak ta zależność utrzymuje się do stężeń 25(OH)D między 30-40 ng/ml. Przy stężeniach 25(OH)D powyżej 50 ng/ml zaobserwowano niewielki wzrost ryzyka zachorowania lub śmiertelności w wyniku przewlekłych chorób.

Wystąpienie nadmiaru i toksycznego działania witaminy D jest możliwe, ale bardzo rzadko spotykane. Najczęściej zdąża się, gdy ktoś samodzielnie zwiększa dawkę witaminy D bez konsultacji z lekarzem. Niedobory witaminy D są znacznie powszechniejsze niż jej nadmiary. Dlatego należy skupić się na pokrywaniu zalecanych dobowych dawek, a ewentualne zwiększenia dawek każdorazowo konsultować z lekarzem.

Powiązane posty