Choroby nerek a suplementacja witaminą D

witamina D a choroby nerek
1+
Udostępnij

Witamina D w dalszym ciągu zaskakuje naukowców, lekarzy i zwykłych ludzi. Możliwości jej wykorzystania oraz mnogość oddziaływań w organizmie wydają się wręcz nieograniczone. Jest to związane z receptorami witaminy zlokalizowanymi w większości narządów i układów w organizmie. Receptory te znajdują się również w nerkach, a aktywne metabolity witaminy D wpływają na ich funkcjonowanie. W przypadku przewlekłych chorób nerek niezbędne jest podjęcie stosownego leczenia. Okazuje się, że jednym z elementów kompleksowej terapii jest suplementacja witaminą D.

Przewlekłe choroby nerek

Tym określeniem opisuje się zaburzenia funkcjonowania i uszkodzenia nerek, które trwają co najmniej 3 miesiące. Są one wynikiem neuropatii cukrzycowej, kłębuszkowego zapalenia nerek, torbieli kamicy nerkowej, a także nadciśnienia tętniczego. Mogą one być również wynikiem wad wrodzonych.

Objawy chorych nerek to najczęściej:

  • obrzęk,
  • znużenie,
  • osłabienie,
  • nadciśnienie tętnicze,
  • zaburzenia akcji serca,
  • bóle w okolicach nerek,
  • częste oddawanie moczu w nocy,
  • zmniejszenie ilości moczu lub bezmocz,
  • mrowienie kończyn, zespół niespokojnych nóg,
  • zaburzenia miesiączkowania.

Objawy przewlekłych chorób nerek dotyczą wielu układów, co znacząco utrudnia jednoznaczną diagnostykę. Z tego względu wykonuje się badania: moczu, obrazowe nerek oraz badanie tempa przesączania kłębuszkowego.

Niezależnie od tego, co było przyczyną zaburzenia pracy nerek, każdorazowo dochodzi do uszkodzeń nefronów, z których zbudowane są te organy. Oprócz uszkodzeń mogą pojawić się zwłóknienia. Uszkodzenia oraz zwłóknienia są nieodwracalne i z czasem mogą się pogłębiać i pogarszać pracę nerek. Podjęcie odpowiedniego leczenia umożliwia spowolnienie postępowania niekorzystnych zmian w nefronach.

Witamina D a choroby nerek

Procesy aktywacji witaminy D, w których otrzymywane są aktywne jej metabolity, zachodzą w receptorach VDR. Są one zlokalizowane również w nerkach. Jednocześnie stężenie najbardziej aktywnej formy witaminy D, jaką jest kalcytriol, regulowane jest za pośrednictwem nerek. W przypadku zaburzeń ich funkcjonowania ilości kalcytriolu w surowicy krwi znacząco spadają do wartości poniżej norm. Spadek stężenia kalcytriolu wiąże się ze zwiększeniem stężenia parathormonu. Prowadzi to do zaburzeń gospodarki hormonalnej, odwapnienia kości, zwiększenia wchłaniania się wapnia w jelitach, hiperkalcemii oraz do zwiększenia wydalania fosforanów przez nerki.  Powoduje to dodatkowe obciążenie narządu i jego dalsze uszkodzenia. Jednocześnie w wyniku wysokiego stężenia parathormonu obserwowany jest spadek aktywności 1-α-hydroksylazy, która niezbędna jest do przekształcenia witaminy D3 w kalcytriol w nerkach.

Witamina D działa również nefroprotekcyjnie, dzięki czemu chroni nefrony przed uszkodzeniami. W przypadku wystąpienia zaburzeń funkcjonowania lub zwłóknień zapobiega dalszemu postępowaniu zmian. Wspomaga i przyspiesza to proces leczenia.

CZYTAJ  Witamina D jako czynnik przyśpieszający rehabilitację i regenerację

Aktywne metabolity witaminy D równocześnie wpływają na zmniejszenie białkomoczu u osób z nefropatią cukrzycową. Zmniejsza to obciążenie nerek oraz zapobiega ich uszkodzeniom.

Suplementacja witaminą D powinna być nieodłącznym elementem terapii chorób nerek ze względu na jej działanie nefroprotekcyjne, spowolnienie powstawania zwłóknień oraz uregulowanie stężeń kalcytriolu i parathormonu. Dawkę witaminy należy ustalić bezpośrednio z lekarzem prowadzącym, aby skutecznie osiągnąć jej optymalny poziom oraz uniknąć ewentualnych objawów nadmiaru.

 

Literatura:
  1. Charytan D.M., Fishbane S., Malyszko J., McCullough P.A., Goldsmith D. Cardiorenal Syndrome and the Role of the Bone-Mineral Axis and Anemia. Am J Kidney Dis, 2015
  2. Dusso A.S., Brown A.J., Slatopolsky E., Vitamin D. Am J Physiol Renal Physiol 2005; 289: F8-F28.
  3. Kidney Disease: Improving Global Outcomes (KDIGO) Clinical Practice Guideline Update for the Diagnosis, Evaluation, Prevention, and Treatment of Chronic Kidney Disease–Mineral and Bone Disorder (CKD-MBD).
  4. Mathieu C., Gysemans C., Giulietti A., Bouillon R. Vitamin D and diabetes. Diabetologia 2005; 48; 1247-1257.
  5. META-ANALYSIS (JASN Aug 2013, deBorst et al).
  6. Płudowski P., Karczmarewicz E., Czech-Kowalska J., Kryśkiewicz E., Skorupa E., Dobrzańska A., Gruszfeld D., Łukaszkiewicz J., Lorenc R. S. Nowe spojrzenie na suplementację witaminą D. Standardy Medyczne Pediatria, 6/2009.

Powiązane posty