Czy witaminę D należy łączyć z witaminą K?

produkty spożywcze na stole
1+
Udostępnij

Łączone preparaty witaminowe są bardzo popularne. Decyduje o tym przede wszystkim wygoda stosowania.  Zamiast kilku suplementów wystarczy przyjmować jeden, jednak czy warto decydować się na takie rozwiązanie? Czy uzasadnione jest przyjmowanie preparatów z kilku witamin? Czy warto łączyć witaminę D i K? Zachęcamy do lektury.

Czy warto kupować łączone suplementy witaminowe?

Suplementy dostarczające kilku witamin faktycznie są wygodne, jednak w większości przypadków ich stosowanie jest nieuzasadnione. Źródłem witamin i składników powinna być żywność, a nie tabletki. Bardzo często takie suplementy zawierają zbyt niskie dawki witamin w porównaniu z oficjalnymi zaleceniami. W wyniku tego przyjmowanie suplementów wielowitaminowych może nie tylko nie rozwiązać problemu niedoborów, ale również go pogłębić.

CZYTAJ  Witamina D – witamina życia?

Czy warto łączyć witaminę D i K?

Pod pojęciem witaminy K występują trzy związki chemiczne znane jako witamina K1 (filochinon), K2 (menachinon) oraz K3 (menandion). Najważniejszą funkcją witaminy K, o której mówi się już w podstawówce, jest jej związek z odpowiednią krzepliwością krwi. Jednak to nie jedyny wpływ, jaki wywiera ona na organizm. Bierze czynny udział w formowaniu tkanki kostnej oraz wpływa na jej gęstość. Dodatkowo uczestniczy w procesie przemian kwasów nukleinowych oraz wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgrzybiczne. Zapotrzebowanie na witaminę K można pokryć z dwóch źródeł. Pierwszym jest żywność, a drugim synteza witaminy przez bakterie jelitowe. Zapotrzebowanie na witaminę K u dzieci wynosi 1 mg, a u dorosłych 4 mg na dobę. W przypadku niemowląt od 8 dnia życia do 3 miesiąca zalecane jest podawanie witaminy K w postaci suplementu. W późniejszym okresie życia zapotrzebowanie pokrywane jest z wymienionych wyżej źródeł.

CZYTAJ  Do czego potrzebna jest witamina D?

Produkty spożywcze będące bogatym źródłem witaminy K:

  • ciemnozielone i liściaste warzywa: kapusta, szpinak, rzepa, sałata, szparagi, brukselka, kalafior, cukinia,
  • owoce: awokado, brzoskwinie, truskawki,
  • jajka,
  • sery,
  • jogurty,
  • mleko,
  • wątróbka,
  • kiszonki.

Te ostatnie warto spożywać że względu na korzystny wpływ na bakterie jelitowe.

szpinak

Po zapoznaniu się z właściwościami witaminy K można zauważyć, że podobnie jak witamina D, wywiera ona wpływ na gospodarkę wapniowo-fosforanową oraz metabolizm tkanki kostnej. Jednak nie ma potrzeby dodatkowego suplementowania, ponieważ zbilansowana dieta w pełni pokrywa zapotrzebowanie organizmu na witaminę K. Tym bardziej nie ma żadnych przesłanek do konieczności suplementowania obu witamin w postaci jednego suplementu. Badania nie potwierdzają, że jednoczesne podawanie witamin D3 i K2 ma wzajemny pozytywny bądź negatywny wpływ na wchłanianie którejkolwiek z tych witamin. Bardzo ważne jest natomiast, by witamina D3 była rozpuszczana w dobrej jakości oleju, np. oleju z krokosza barwierskiego. Taki olej nie tylko jest dobrym nośnikiem dla witaminy D ułatwiając jej przyswajanie, ale i jest źródłem cennych długołańcuchowych kwasów tłuszczowych.

CZYTAJ  Naturalne źródła witaminy D
Literatura:
  1. Falcone TD, Scott S, Kim W et al.: Vitamin K: fracture prevention and beyond. Am J Phys Med Rehabil 2011; 3: 82-87.
  2. Gröber U, Reichrath J, Holick MF et al.: Vitamin K: an old vitamin in a new perspective. Dermato-Endocrinology 2014; 6(1): e968490.
  3. Azuma K, Ouchi Y, Inoue S: Vitamin K: Novel molecular mechanisms of action and its roles in osteoporosis. Geriatr Gerontol Int 2014; 14: 1-7.

Powiązane posty